Radiostacja R-140

Radiostacja R-140 - jednowstęgowa, krótkofalowa radio nadawczo-odbiorcza średniej mocy R-140 na samochodzie eksploatowana wewnątrz Wojsku Polskim.

Ze względu na swe parametry techniczne nazywana była sprzętem wojskowym tzw. II generacji w środku odróżnieniu odkąd radiostacji dwuwstęgowych starego parku. Znana do wnętrza ZSRR poniżej kryptonimem "БЕРЁЗА" (pol. BRZOZA).

Wersje radiostacji:

  • R-140 - zakupione (lata 60) z ZSRR montowane na polskie podwozia Star-660,
  • R-140 - produkowane na wskroś ZE-WAREL do wnętrza Warszawie (lata 70) na podwoziu Star-660,
  • R-140Z1 - produkowane wskroś ZE-WAREL w środku Warszawie (połowa lat 70) na podwoziu Star-660,
  • R-140M - ZE-WAREL - Warszawa (od 1979) na podwoziu Star 266,
  • R-140J - tworzone wskroś użytkowników po zamontowaniu zamiast dalekopisu telefonicznego urządzenia utajniającego typu T-217 czy nowszego T-219 (od 1976).
Radiostacja jednowstęgowa KF R-140 na samochodzie Star-660.
Radiostacja jednowstęgowa KF R-140M na samochodzie Star-266.

Pierwsze polskie egzemplarze radiostacji R-140 dawny produkowane wskroś Zakłady Radiowe im. Marcina Kasprzaka w środku Warszawie, potem ich produkcję przejęły Zakłady Elektroniczne WAREL. Specjalizowały się one z kolei do wnętrza produkcji na rzecz innych krajów: Czechosłowacji (montowane na Pragach), Jugosławii (montowane na Ziłach-131) i do strefy równikowej malowane nie na barwa khaki tudzież na biało.